Esasen çok mutluyum.Salak bir biçimde mutluyum.Lise 2'de gayriresmi olarak girmiş bulunduğum depresyondan çıktım çıkıcam.Belki de çıktım.Öyle mutluyum ki, rahatlığım batıyo çevremdekilere, panik halindekilere.
İç dünyam mutsuz bir halde gezdim yıllarca.Orta yaşlarımı yaşamadan (bir şiirimde yazdığım gibi).
Şimdilerde denize bakmak mutlu ediyor beni.Güzel bir kadına bakmak mesela.Oturmak.Yürümek.Uyumak.Uyumamak.Okumak.Film izlemek.
İnsanların gözlerinde korku oluyor bu aralar.Malum nedenler.Bense aşırı rahat.Sadece tedbirleri alıyorum o kadar.
Mutluyum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder